Wanielijo na niydziela

Autor: Anna Jurzyca

Tobor

Wanielijo podug  św. Łuksza (Łk 23,1-49)

Zarozki cołkie zgromadzynie wstało i powjydli Go do Piłata. Tam zacli go łoskarzać: Tyn cowjek podburzo nas narod, i łodwodzi łod płacynio podatkow Cezarowi i że sie podowo za Chrystusa Krola. Piłat sie go spytoł: Cy ty ześ jes krolym żydowskiym? Jezus łodpedzioł mu: Ja, Jo Niym jes.

Piłat pedzioł arcykapłanom i do tłumow: Niy znojduja żodny winy w tym cowjeku. Ale łoni nastowali na Niego i godali: Podburzo ludzi, uconc po cołki Judeji, poconwszy łod Galileje, az tukej. Kej Piłat to usłysoł, spytoł sie, cy tyn cowjek jes Galilejcykiym. A jak sie dowjedzioł, że jes spod władzy Heroda, łodesłoł go do Heroda, ftory we tym casie tys boł we Jeruzalym.

A Herod jak łobocoł Jezusa, fes sie uraduwoł, bo łod downa kcioł go łobejrzeć, beztos, że dużo słyszoł ło Niym i spodziywoł sie, że łobejrzi jakiś znak, zrobjony przes Niego. Zadowoł Mu tys wjela pytań, ale Jezus mu niy łodpowjadoł. Arcykapłany zaś i ucyni we Piśmje stoli, i fes Go łoskarzali. W tyn cos pogardzioł Niym Herod ze swojymi wojokami; na łobśmjonie kozoł go łoblyc we bjołe szaty i łodesłoł do Piłata. W tyn dziyń Herod i Pilot łostali kamratami. Bo downi sie ino wadziyli. I Piłat kozoł zebrać arcykapłanow, członkow wysoki Rady i ludzi, i pedzioł do nich: Prziwjydliście mi tego cowjeka, że jakoby podburzo lud. A jo go przesuchoł przed wami i zech niy znoloz w Niym żodny winy, ze tego ło co Go łoskarzocie. Ani tys Herod, bo łodesłoł Go do nos, a Łon niy zrobjoł nic, coby zasugowało na śmjerć. Beztos koza go ino ubiczuwać i wypusca Go.

A boł jym winiyn puscać ze herestu jednego wjyńźnia na śwjynta. I zawołała narozki cołko rzesza: Stroć Tego, a wypuś nom Barabasza! A boł łon za jakoś bijatyka we mjeście i za zabicie zawarty do herestu. Piłat kconc wypuścić Jezusa, drugi roz przemowjoł do nich. Ale łoni wrzesceli: Ukrzizuj, ukrzizuj Go! Spytoł sie jich czeci roz: Co Łon złego zrobjoł? Niy znoloz zech w Niym nic coby zasuguwało na śmjerć. Koza go ubiczuwać i wypusca. Ale łoni nalygali z łokropnym larmym, kconc, coby Go ukrzizuwoł; i wrzesceli coroz gośni. Piłat skuli tego zawyrokuwoł, coby to co kcieli łostało zrobjone. Puścioł jym tego, ftorego kcieli, a ftory za rozroba i zabicie boł we hereście, a Jezusa zaś zdoł na jich wola.

A kej Go wyprowadziyli, sztopli niyjakigo Szymona ze Cyreny, ftory szoł ze wsi, i wraziyli na niego krziz, coby go nios za Jezusem. I szło za Niym całe mnostwo ludu i niywjast, ftore płakały i użolały sie nad Niym. A Jezus sie łobrocioł do nich i pedzioł: Cery ze Jeruzalym, niy płaccie nady Mnom, ale płaccie nad sobom i nad wasymi dziećmi. W tyn cos bowjym przidom dni, kej godać bydom: Szczynśliwe niypłodne łona, ftore niy rodziyły, i pjersi ftore niy karmjyły.W tyn cos zacnom wołać do gor: Padnijcie na nos, a do pagorkow: Przikryjcie nos! Bo jak ze zielonym drzewym to robjom, coz bydzie ze suchym?

Prziprowadziyli tys dwóch inkszych łotrow, coby jich ś Niym stracić. Kej prziśli na mjejsce, zwane Czaszkom, ukrzizuwali tam Go i łotrow, jednego po prawy, drugigo po lewy stronie. A Jezus godoł: Łojcze, łodpuście jym, bo niy wjedzom, co robjom. Potym podzielyli sie Jego szatami, ciepionc losy.

A ludzie stoli i paczeli, a cłonki Wysoki Rady naśmjywali sie ś niego i godali: Inkszych wybawjoł, niych tys teroz som sie wybawi, jak Łon jes Chrystusym, Wybrańcym Bożym. Śmjoli sie ś Niego tys i wojoki, przichodziyli i podowali Mu łocet godajonc: Jak ześ Ty jes krolym żydowskiym, wybow som siebje.

Boł tys nad Niym napis we jynzyku greckiym, łacinskiym i hebrajskiym: To jes krol żydowski. Jedyn ze łotrow, ftorych łobjesiyli, bluźnioł Mu: Cy Ty niy jeześ Chrystusym? Wybow siebje i nos. Ale drugi, ganionc go, pedzioł: Ty nawet Boga sie niy lynkos, choć tako sama kara ponosis? My po prowdzie łodbjyromy słuszno kara za nasze ucynki, ale Łon nic złego niy zrobjoł. I pedzioł do Jezusa: Panie spomnij na mje, jak przidzies do swojigo krolestwa. Jezus mu łodpedzioł: Zaprowda, powjadom ci: Dzisioj sy Mnom bydzies w raju.

Było juz wele szosty godziny i sie zrobjoło ćma po cołki ziymi az do godziny dziewjonty. Słońce sie zaćmjyło i sztora śwjontyni łozdarła sie na poł. W tyn cos Jezus zawołoł gośno: Łojcze, we Wasze rynce łoddowom ducha mojigo. Kej to pedzioł, skonoł. Na tyn widok, co sie zrobjoło, setnik łoddoł kwała Bogu i pedzioł: Po prowdzie, cowjek tyn boł sprawjydliwy. Wszyske tys tłumy, ftore śleciały sie na te widowisko, kej łobocyły co sie porobjoło, wrocały i bjyły sie we pjersi.

Inspiracją do przetłumaczenia części Pisma Świętego na język śląski jest pasja kolekcjonerska tłumacza dr. Gabriela Tobora. Od ponad 30 lat zbiera on biblie w obcych językach. Obecnie posiada około 200 egzemplarzy Pisma Świętego w 90 językach z całego świata. W jego kolekcji jest wiele tłumaczeń na gwary i dialekty. Jako Ślązak, od pokoleń związany ze Śląskiem, nie mógł pogodzić się z faktem, że dotychczas, poza niewielkimi fragmentami, nie ukazało się żadne tłumaczenie po śląsku. Aby wypełnić tę lukę, postanowił przetłumaczyć Nowy Testament na śląski. Pierwsza część, Ewangelia według św. Łukasza, została przetłumaczona dla siebie, do „szuflady”. Potem nastąpiła decyzja o przetłumaczeniu całego Nowego Testamentu i przygotowaniu wydania, tak, aby Ślązacy w swojej biblioteczce mogli mieć egzemplarz najważniejszej Księgi Świata w brzmieniu swojej godki.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *